GRAZAS MAMÁ
Os soños dunha nai
que sempre nos acompaña
-que está preto inda que marchou-,
os traballos afoutos, denodados
para alixeirar cargas,
os esforzos para acender o sol
nas escuridades sementadas de dor...:
-
Triturar as pedras
que pexasen o noso camiño
e obstruísen o futuro.
-
Arrastrar aludes de neve
para apagar o incendio
dos medos e das inseguridades.
-
Brandir espadas de verbas
para abrir camiños na selva
do abuso e a inxustiza.
-
Tecer os elos do agarimo
e da esperanza.
-
Estalar as cores
para rebrotar a ledicia
no medio da tristura e a soidade.
-
Transmitir serenidade
ante os ouveos que arrepían
na escuridade do día.
-
...
Sempre houbo versos de alento,
cantigas de amor e sosego,
apertas cargadas de xulepe,
conversas de tradición e arraigo,
lembranzas da terra e das xentes,
olladas con perfume de rosa,
caricias de arroz con leite,
bicos con sabor a rosca...
Sempre estarás en nós,
na pel, no sangue, no pensamento...
Agora máis ca nunca
es voaxa de estrelas
e chíscanos os ollos
cada vez que escintilan elas.
