Para
evadirse do mundo
e para
mergullarse nel,
para
viaxar sen moverse
e para
aproveitar o lecer,
para
descubrir un enigma
e para
facelo crecer,
para
pasar moito medo
e para
nada temer...
Faite
cun fascinante libro
e dedícate
a ler.
Para
evadirse do mundo
e para
mergullarse nel,
para
viaxar sen moverse
e para
aproveitar o lecer,
para
descubrir un enigma
e para
facelo crecer,
para
pasar moito medo
e para
nada temer...
Faite
cun fascinante libro
e dedícate
a ler.
Polos emocionados labirintos
do noso cerebro,
da nosa memoria,
gardamos epítomes das pegadas
que expresións e palabras
deixaron en nós co tempo.
Cadaquén, seguramente,
ten un epítome diferente.
Son seleccións moi coidadas,
pola experiencia filtradas
(as nosas propias interpretacións
do que lemos
nesas follas polas que navegamos
nun lugar acolledor).
Os libros non son
meras follas de papel
dos que brotan palabras
ou que se acubillan nel.
Son anacos de mundos
atesourados en cada liña.
Unha fermosa orquestra
que engaiola coa melodía
de cada letra que soa,
de cada palabra escrita
xa en prosa ou en poesía.
Libros nos que nidifican,
moi ben acomodadas,
páxinas lixeiras ou absorbentes
que nos fan amar as palabras.
Os termos pairan nas follas
levando ideas e sensacións,
voces acordes e disidentes,
críticas e aventuras,
información, filosofía,
dores, cariño e
tenrura,
soños, desexos e ilusións,
tristezas, misterio e alegrías...
Como non amar a lectura?
Non hai lume, nin lareira,
nin se entra na
cociña,
non hai nada que
cocer.
Non se atopan nin
no campo
(vougo,
deserto, arrasado)
raíces para un
bocado
nin follas para
morder.
Ningunha persoa á
mesa,
pois... compartir a
fame,
a quen cres que lle
interesa?