Gaivota que vas voando
onda o ceo bica o mar
mira se por aí as ondas
viron unha pomnba pasar.
Leva no peteiro unha rama
ollos chorosos e pulma branca.
Foxe das bombas, da guerra
e vai esculcando a Terra
para ver se atopa paz.
Gaivota que vas voando
onda o ceo bica o mar
mira se por aí as ondas
viron unha pomnba pasar.
Leva no peteiro unha rama
ollos chorosos e pulma branca.
Foxe das bombas, da guerra
e vai esculcando a Terra
para ver se atopa paz.
Lectura do bando de guerra,
(horror na nosa terra)
láiase en soidade Pontevedra.
Infausta data,
funesta,
desafortunada...
Iníciase unha despiadada,
sistemática e cruel represión
violencia salvaxe e premeditada,
violencia atroz e desalmada
contra persoas de calquera idade
violencia sen distinción,.
Inhumanidade
Medo e coerción.
Corenta anos de terror.
O espanto e o pavor
apropiáronse da vila
(das rúas, prazas e fogares),
do aire, da ría...
a calquera hora
tanto daba se era noite ou día.
E encheuse a vila de tebras,
da chamada delación fría,
de densos e asfixiantes silencios,
de segredos de temor e nebra...
E inda, despois de tantos anos,
espérase que clarexe
coa luz da xustiza e a reparación.
HOXE, HAI NOVENTA