Tapas de cartón adornadas
precisan ser fortes porque gardan
follas e follas con palabras
que se esvaerían no vento
se non estivesen encerradas.
Tapas de cartón adornadas
precisan ser fortes porque gardan
follas e follas con palabras
que se esvaerían no vento
se non estivesen encerradas.
Chegou a estación
na que
os bosques choran
follas
caducas douradas
e na que as pingas de vidro
polo
vento son roubadas.
Chegou a estación
onde se escoitan os paxaros
planificando o seu voo
para
fuxir da friúra
que, cando veña o inverno,
traerá a nevada.
Buscamos un bichiño
moi delgadiño
que non posúe
nin ás nin antenas
e vive sempre
debaixo da terra.
Pon ovos
e non ten seis patas.
Non corre, non salta
senón que se arrastra.
E algunha xente
con picaresca
recóllena viva
e lévana de pesca.
DENDE A ANTIGÜIDADE
AMOSEI QUE SON CAPAZ
DE SER BOA MENSAXEIRA.
AGORA ADOPTÁRONME,
PORTANDO RAMA DE OLIVEIRA,
COMO SÍMBOLO DE PAZ.
A un pasiño de xaneiro,
en decembro, mes derradeiro,
soan as campás de medianoite.
E contando ata doce,
ao compás do reloxo,
cómese unha froita
pedindo desexos para o ano novo.
Cal será esa froita?
Vivo no monte,
teño aspecto elegante,
pero ao chegar o Nadal,
lévanme á casa para disfrazarme
con colorido abundante
e luces brillantes.
Capas douradas
con púas cravadas
gardan un tesouro
que en forma de zonchos
ou asado ao forno
gústame moito
cando chega o outono.
MADRUGADOR
CON DÚAS VOANTES,
DÚAS ANDANTES
E UN PETEIRANTE.
SABES QUEN É
ESE BICHO CANTANTE?