CREBAR O SILENCIO

 

A revista MADRYGAL vén de publicar o seu número 25.

Na súa sección "Creación.Narrativa" recolle o meu relato "Crebar o silencio".

PASA O TEMPO

 Pasa o tempo 

sen que te decates,

cando tentas paralo,

xa liscou.

É imparable,

acételo ou non.

Podes velo 

con pesimismo:

un ano máis vello son.

Ou optar

polo optimismo:

canta experiencia se gañou!

POÑERSE NERVIOSA

 

As verbas abrollan,

saen sen orde,

atormentadas,

revolvidas, chafalladas.

As verbas saen remexidas,

mesturadas unhas coas outras.

Abrollan embarulladas.

Verdade é

que non precisa dicir ren:

toda a desorde verbal

explica as súas emocións moi ben.

Perde a súa concentración,

Pona nerviosa o sitio aquel.

SAE DA COCIÑA!

 Non me gusta

nada, nadiña,

que andes ao rebusque

na miña cociña.

Todo o que teño

eu vou precisalo,

e se ti o queres

mellor vas mercalo.

TRABALINGUAS: A CHUZOS, A CACHÓN

 CHOVE A CHUZOS E 

CHEMA CHAVES ANDA CHAPUZANDO NAS CHARCAS 

E METENDO AS CHANCLAS NAS FOCHANCAS.

DEDICADO A ROSALÍA DE CASTRO

 PARA UN DÍA DE ROSALÍA

Filtránsenos no sangue

as túas verbas sentidas.

Pérolas da nosa lingua común.

Voan de neurona en neurona

deixándonos a forza das emocións

e a valentía das reinvindicacións.

Inundan o noso corpo

as expresións xurdidas dunhas mans

que a morriña e a mestría moven.

NECESITO ESCRIBIR

 Inda que repita o mesmo,

o que xa foi escrito,

o que xa dixo alguén...

Vou garafetear a folla

vou compoñer agora.

Seguro repetirei 

un tema manido,

mais teño que poñelo por escrito. 

Co lapis co que escribo,

vou encher de borranchos o papel,

porque borro e mil veces corrixo

o que expreso nel.

Fareino

inda que non me convenza,

pois, o que non escribo, dáname;

rebúleme na cabeza,

convértese nun mantra,

nunha pica esporeante

que me apicoa con dureza.